Κάτω στο γιαλό γλέντια και χαρές
σέρνουν το χορό βεργολιγερές.
Γέλια και κακό και ζωή τρελή,
όλο το χωριό τρέχει για να δει.

Με τα μαλλάκια ξέπλεκα 
'κει στου γιαλού την άκρη.
Τι έχει η Θυμιούλα, η άμοιρη
και πνίγεται στο δάκρυ.

Την άφησεν η αγάπη της
κ'εμίσεψε στα ξένα.
Κι από τα μαύρα κύματα
την εγυρεύει, ωϊμένα!

Κύμα που μου τον άρπαξες
τον νιο που'χ'αγαπήσει,
πες του ταχειά τον πόνο μου
και κάντον να γυρίσει.