by Gustaw Zieliński (1809 - 1881)

Do dziewczyny
Language: Polish (Polski) 
Rzuć tę ustroń niewesołą,
cóż w niej widzisz, chatkę biedną,
ciemne lasy naokoło
trwożyć muszą samą jedną.

Cóż cię wiąże do tej chatki,
czy pamiątka młodych lat,
czy wspomnienie ojca, matki,
czy rozkwitły z wiosną kwiat?

Patrz, ten strumyk na dolinie,
co się wydarł z ziemi łona,
ujrzał światło i tam płynie,
gdzie go milsza wabi strona.

Gdzie i wietrzyk lżej powiewa,
gdzie weselej szumi gaj,
gdzie rozkoszniej słowik śpiewa,
gdzie piękniejszy ziemi kraj.

Authorship:

Musical settings (art songs, Lieder, mélodies, (etc.), choral pieces, and other vocal works set to this text), listed by composer (not necessarily exhaustive):


Researcher for this text: Emily Ezust [Administrator]

This text was added to the website: 2021-03-12
Line count: 16
Word count: 74