't Groeit een blomken in de weiden,
langs de voren, onder 't wied,
in den lande en op der heiden,
waar 't geen menschenooge 'n ziet;
't is het liefste van de blommen,
wier 't in zand sta, wier 't in rots:
weet ge wie en hoe ze 't nommen?
't Is en 't nomt de liefde Gods.