1  Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum,
   ut pascatur in hortis, et lilia colligat.
2  Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi,
   qui pascitur inter lilia.
3  Pulchra es, amica mea;
   suavis, et decora sicut Jerusalem;
   terribilis ut castrorum acies ordinata.
4  Averte oculos tuos a me,
   quia ipsi me avolare fecerunt.
   Capilli tui sicut grex caprarum
   quæ apparuerunt de Galaad.
5  Dentes tui sicut grex ovium
   quæ ascenderunt de lavacro:
   omnes gemellis fœtibus,
   et sterilis non est in eis.
6  Sicut cortex mali punici, sic genæ tuæ,
   absque occultis tuis.
7  Sexaginta sunt reginæ, et octoginta concubinæ,
   et adolescentularum non est numerus.
8  Una est columba mea, perfecta mea,
   una est matris suæ, electa genetrici suæ.
   Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt;
   reginæ et concubinæ, et laudaverunt eam.
9  Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens,
   pulchra ut luna, electa ut sol,
   terribilis ut castrorum acies ordinata?
10 Descendi in hortum [nucum]1,
   ut viderem poma convallium,
   et inspicerem si floruisset vinea,
   et germinassent mala punica.
11 Nescivi: anima mea conturbavit me,
   propter quadrigas Aminadab.
12 Revertere, revertere, Sulamitis!
   revertere, revertere ut intueamur te.