o Gulden' hoofd der blijde zonne,
volheerlijke, altijd nieuwe bronne
van levenskracht;
wie heeft u in die blauwe streken
het brandend voetspoor uitgesteken
en voorgedacht?
 
Gij staat des morgens op, beneden
't bereik van sterflijke oogenleden;
en rijzend, dan
verblijdt gij mensch en dier en boomen;
en 's avonds laat gij los de toomen
van uw gespan.
 
O Edel' zonne, o machtig wezen,
o zienlijke afgezant van dezen
die 't al beveelt;
wat ben ik, of wat zijt gij, schoone,
als in des Heeren schild en kroone,
een wapenbeeld?
 
Zoo kent men aan des Ridders wapen
zijn hofgezin, zijn huis, zijn' knapen,
zijn heerlijk slot;
zoo kan men aan uw' pronksieraden,
o zonne, uw edelen Ridder raden:
zijn name is - God!