Lúa descolorida
Como cor de ouro pálido,
vesme i eu non quixera
me vises de tan alto.
Ó espaso que recorres,
lévame, caladiña, nun teu raio.

Astro das almas orfas,
lúa descolorida,
eu ben sei que n'alumas
tristeza cal a miña.
Vai contalo ó teu dono,
e dille que me leve abonde habita.

Mais non lle contes nada,
descolorida lúa,
pois nin neste nin noutros
mundos teréis fertuna.
Se sabe onde a morte
ten a morada escura,
dille que corpo e alma xuntamente
me leve adonde non recorden nunca,
Nin no mundo en que estóu nin nas alturas.