o ware mijn hert eene keve 
en du, scoon lief een vogelken teer
ic slooter di up veur dijn leeven
en nooit en lost ic di meer
dat nooit, o nooit eens andren hert
di vonc en mi dede begheven
di vinksken, mijn edelste pant
dijn keveken soud ic omringen
van bloeiende ranken en rosenmarijn
ende bli door de blaren sou dringen
den lievenden sonneschijn