O virga ac diadema [purpure]1 regis,
[que]2 es in clausura tua sicut lorica.
Tu frondens floruisti in alia vicissitudine,
quam Adam omne genus humanum produceret.
Ave, ave, de tuo ventre alia vita processit,
[qua]2 Adam filios suos denudaverat.
[O flos, tu]3 non germinasti de rore
nec de guttis [pluvie]4
nec aer desuper te volavit,
sed divina claritas in nobilissima virga te produxit.
O virga, floriditatem tuam 
Deus in prima die [creature tue previderat]5.
Et [te]6 verbo suo auream materiam, o laudabilis virgo, fecit.
O quam magnum est in viribus suis latus viri,
de quo Deus formam mulieris produxit,
quam fecit speculum omnis ornamenti sui
et amplexionem omnis [creature sue]7.
Inde concinunt [celestia]8 organa,
et miratur omnis terra, o laudabilis Maria,
quia Deus te valde amavit.
O quam valde plangendum et lugendum est,
quod tristitia in crimine
per consilium serpentis in mulierem fluxit.
Nam ipsa mulier, quam Deum matrem omnium posuit,
viscera sua cum vulneribus [ignorantie]9 decerpsit,
et plenum dolorem generi suo protulit.
[Sed, o aurora,]10 de ventre tuo novus sol processit,
qui omnia crimina [Eve]11 abstersit
et maiorem benedictionem per te protulit,
quam Eva hominibus nocuisset.
Unde, o Salvatrix, quae novum lumen humano generi protulisti,
collige membra filii tui ad [celestem armoniam]12.