O virga ac diadema purpurae regis,
quae es in clausura tua sicut lorica.
Tu frondens floruisti in alia vicissitudine,
quam Adam omne genus humanum produceret.
Ave, ave, de tuo ventre alia vita processit,
quae Adam filios suos denudaverat.
O flos tu, non germinasti de rore
nec de guttis pluviae
nec aer desuper te volavit,
sed divina claritas in nobilissima virga te produxit.
O virga, floriditatem tuam 
Deus in prima die creaturae tuae praeviderat.
Et te verbo suo auream materiam, o laudabilis virgo, fecit.
O quam magnum est in viribus suis latus viri,
de quo Deus formam mulieris produxit,
quam fecit speculum omnis ornamenti sui
et amplexionem omnis creaturae suae.
Inde concinunt coelestia organa,
et miratur omnis terra, o laudabilis Maria,
quia Deus te valde amavit.
O quam valde plangendum et lugendum est,
quod tristitia in crimine
per consilium serpentis in mulierem fluxit.
Nam ipsa mulier, quam Deum matrem omnium posuit,
viscera sua cum vulneribus ignorantiae decerpsit,
et plenum dolorem generi suo protulit.
Sed aurora de ventre tuo novus sol processit,
qui omnia crimina Evae abstersit
et maiorem benedictionem per te protulit,
quam Eva hominibus nocuisset.
Unde, o Salvatrix, quae novum lumen humano generi protulisti,
collige membra filii tui ad coelestem harmoniam.