Reikt nog eens zijn stralen armen
   De verbannen zomerzon?
 Komt éen uur weêr de aarde warmen
   Zijner oogen liefdebron?

 Zie, haar loome wimpren trillen,
   Lacht verzweemt langs lippezoom. . .
 Maar geen hartstocht zal haar tillen
   Uit de diepten van haar droom.

 Ziel alleen liet zich niet sussen
   In der neevlen koele dons. . .
 Slechts gelijken kunnen kussen.
   Lief, zijn kus is heel voor ons!