De zonne daalt in 't Westen neer
En vredig valt nu de avond weer.
Het harte vol van zoete rust
Wil alles weer in slaap gesust . . .

Wel stil en eenzaam is 't in 't rond.
Het vee der wei strekt zich ten grond,
Alleen de wind in 't loover suist,
Terwijl het beekje kabb'lend ruischt . . .

De vogel zwijgt, van zingen moe,
Ook 't bloempje sluit zijn kelkje toe.
Ach, mocht eenieder zoo voldaan
Met vrede in 't hart ter ruste gaan.