Vil du meg lyda, eg kveda full kan
um einkvan nytan drengin,
alt um han Olaf Aastason, - (Oknison)
som heve sove so lenge.
Og det var Olav Åsteson
som heve sove so lenge.

Han la seg ned um joleftan.
Og sterkan svevnen fekk;
vakna kje att fyrr um trettandagen,
då folket åt kyrkja gjekk.
Og det var Olav Åsteson
som heve sove so lenge.

Han vakna kje fyrr um trettandagen,
då soli rann i lide;
då sala han ut fljotan folen,
han vilde åt kyrkje ride
Og det var Olav Åsteson
som heve sove so lenge.

Presten stend for altaret,
og les upp lestine lange,
Olav set seg i kyrkjedori
og tel’e draumane mange.
Og det var Olav Åsteson
som heve sove so lenge.

Gamle menner og unge
dei gjeva etter gaum’e,
med’ han Olav Åsteson
no tel’e sine draume.
Og det var Olav Åsteson
som heve sove so lenge.