Cantart' ei, Galicia,
teus doçes cantares,
qu'así mô pediron
na veira do mare.

Cantart' ei, Galicia,
na lengua gallega,
consuelo dos males,
alivio das penas.

Mimosa, soave,
sentida, queixosa;
encanta si ríe,
conmove si chora.

Cal ela, ningunha
tan doçe que cante
soidades amargas,
sospiros amantes.

Misterios de tarde,
murmuxos da noite:
cantart' ei, Galicia,
na viera das fontes.
Qu' así mô pediron,
qu'así mô mandaron,
que cante que cantee
na lengua qu' eu falo.