τεθνάκην δ’ ἀδόλως θέλω·
ἄ με ψισδομένα κατελίμπανεν

πόλλα καὶ τόδ’ ἔειπέ̣ [μοι·
̔ ὤιμ’ ὠς δεῖνα πεπ[όνθ]αμεν,
Ψάπφ’, ἦ μάν σ’ ἀέκοισ΄ ἀπυλιμπάνω.’
 
τὰν δ’ ἔγω τάδ’ ἀμειβόμαν·
̔ χαίροισ’ ἔρχεο κἄμεθεν
μέμναισ’, οἶσθα γὰρ ὤς σε πεδήπομεν·
 
αἰ δὲ μή, ἀλλά σ’ ἔγω θέλω
ὄμναισαι [. . . .] . [. . .] . .αι
[            ] καὶ κάλ’ ἐπάσχομεν·
 
πο̣[λλοις γὰρ στεφάν]οις ἴων
καὶ βρ[όδων κρο]κ̣ίων τ’ ὔμοι
κα . .[           ] πὰρ ἔμοι περεθήκαο,
 
καὶ πό̣[λλαις ὐπα]θύμιδας
πλέκ[ταις ἀμφ’ ἀ]πάλᾳ δέρᾳ
ἀνθέων ἔ̣[βαλες] πεποημμέναις,
 
καὶ πο̣λ̣λ̣ῳ[             ] . μύρῳ
βρενθείῳ . [            ]ρ̣υ[ . . ]ν
ἐξαλείψαο κα̣[ὶ βασ]ι̣ληίῳ,
 
καὶ στρώμν[αν ἐ]πὶ μολθάκαν
ἀπάλαν πα . [         ] . . .ων
ἐξίης πόθο̣[ν           ] . νίδων,
 
κωὔτε τις[           οὔ]τ̣ε̣ τι
ἶρον οὐδυ[                  ]
ἔπλετ’ ὄππ̣[οθεν ἄμ]μες ἀπέσκομεν,
 
οὐκ ἄλσος . [                χ]ό̣ρος
    ]ψόφος
    ] . . .οιδιαι