An dies Schifflein schmiege
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG ENG FRE
An dies Schifflein schmiege,
Holder See, dich sacht!
Frommer Liebe Wiege,
Nimm sie wohl in Acht!
Deine Wellen rauschen;
Rede nicht so laut!
Laß mich ihr nur lauschen,
Die mir viel vertraut!
Deine Wellen leuchten,
Spiegeln uns zurück
Tausendfach die feuchten
Augen voller Glück.
Deine Wellen zittern
Von der Sonne Glut;
Ob sie's heimlich wittern,
Wie die Liebe tut?
Weit und weiter immer
Rück den Strand hinaus!
Aus dem Himmel nimmer
Laß uns steigen aus!
Fern von Menschenreden
Und von Menschensinn,
Als ein schwimmend Eden
Trag dies Schifflein hin!
Available sung texts: (what is this?)
• J. Brahms • J. Lang J. Brahms sets stanzas 1-2, 4-6
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Confirmed with Gedichte von C. Reinhold, Stuttgart: C. Mäcken, Verlagsbuchhandlung, 1853, pages 41-42.
First published in the periodical Morgenblatt, November 9, 1840 (No. 268).
Note to Lang's setting: Lang was working a text that Köstlin had copied out for her (Christian Reinhold Köstlin’s poetry manuscripts, Cod.hist. 4º 437, Fasz. 10a Nr. 1, poem [23], Württembergische Landesbibliothek, Stuttgart, Germany); in that copy the poem began with "Um." With the exception of "rauschen" in stanza 3 (which was Lang's error) all the other differences are also from that poetry manuscript.
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Emily Ezust
[Administrator] , Sharon Krebs
[Senior Associate Editor]This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 24
Word count: 95
Op het meer (Kabbel langs dit scheepje)
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
Kabbel langs dit scheepje,
Vriend’lijk meer, heel zacht!
’t Is een wieg van liefde,
Sla op haar goed acht!
‘k Hoor je golven ruisen;
Praat toch niet zo luid!
Laat mij haar slechts horen,
Die haar hart stort uit!
‘k Zie jouw golven lichten,
Spieg’len ons terug
Duizendmaal de vocht’ge
Ogen vol geluk!
‘k Zie jouw golven sidd’ren
Van de zonnegloed;
Of ze stiekem voelen,
Wat de liefde doet.
Voer ons ver en verder
Van het strand vandaan!
Uit de hemel laat mij
Nooit omlaag meer gaan!
Ver van mensenpraatjes
En hun overleg,
Als een drijvend Eden
Draag dit scheepje weg!
