Der leidige Frieden
Hat lange gewährt,
Wir warten geschieden,
Mein gutes Schwert!
Derweil ich gekostet
Im Keller den Wein,
Hingst du verrostet
An der Wand allein.
Von Sorte zu Sorte
Probiert' ich den Wein,
Indessen dorrte
Das Blut dir ein.
Ist endlich entglommen
Der heiße Streit,
Mein Schwert, und gekommen
Ist deine Zeit.
Ich gab deiner Klingen
Den blanken Schliff,
Ich lasse dich singen
Den Todespfiff.
Im Pulvernebel
Die Arbeit rauscht,
Wir haben, o Säbel,
Die Freuden getauscht.
Im brausenden Moste,
Mein durstiges Erz,
Betrinke dich, koste
Von Herz zu Herz.
Derweil du gekostet
Das rote Blut,
Ist mir eingerostet
Der Hals vor Glut.
Available sung texts: (what is this?)
• R. Schumann About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Researcher for this text: Emily Ezust [
Administrator]
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 32
Word count: 105
De vreeslijke vrede
Is lang al bejaard.
Door scheiding wij leden,
Mijn goede zwaard!
Terwijl ik soms proestte,
al proevend de wijn,
Hing jij te roesten
En alleen te zijn.
Van wijnsoorten poogde
Ik 't al te verstaan,
Intussen droogde
Het bloed jou aan.
Een aanvang genomen
Heeft nu de strijd,
Mijn zwaard, dus gekomen
Is ook jouw tijd.
Ik gaf aan jouw kling 'n
Helblanke schijn,
Ik laat jou straks zingen
Het doodsrefrein.
In rook en zwavel
Rumoert de strijd,
Wij hebben, o sabel,
Elkaar zeer verblijd.
Laat most nu maar bruisen,
Mijn dorstig metaal,
Bedrink je en luister
Naar 't hart zijn taal.
Terwijl jij je deel had
Aan 't rode bloed,
Is verdroogd mijn keelgat
Door hete gloed.
