Hoor naar ons, Heer, en toon ontferming,
Immers, wij deden u onrecht.

Tot U, Vorst, hoogste, aller mensen Redder,
Heffen wij wenend onze droeve ogen:
Verhoor, o Christus, wat wij smekend bidden.

Hoor naar ons, Heer, en toon ontferming,
Immers, wij deden u onrecht.

Hand van de Vader, hoeksteen die het huis schraagt,
Weg naar het heil toe, toegangsdeur des hemels,
Was af de smetten van wat wij misdeden.

Hoor naar ons, Heer, en toon ontferming,
Immers, wij deden u onrecht.

Wij vragen, God, U, majesteit vol glorie,
Wil naar ons luist’ren, ons gezucht aanhoren:
Wat wij misdeden, wil ons dat vergeven.

Hoor naar ons, Heer, en toon ontferming,
Immers, wij deden u onrecht.

Ja, wij bekennen, wij begingen zonden:
Ons hart vol wroeging leggen wij nu open:
Milde Verlosser, wil ons kwaad negeren.

Hoor naar ons, Heer, en toon ontferming,
Immers, wij deden u onrecht.

Schuldloos gevangen en u niet verzettend, 
Vals’lijk beschuldigd, voor schreeuwend1 volk gevonnist;
Die gij verlost hebt, Christus, ach, bewaar hen.

Hoor naar ons, Heer, en toon ontferming,
Immers, wij deden u onrecht.