"O, als ik dood zal, dood zal zijn kom dan en fluister, fluister iets liefs, mijn bleeke oogen zal ik opslaan en ik zal niet verwonderd zijn. En ik zal niet verwonderd zijn; in deze liefde zal de dood alleen een slapen, slapen gerust een wachten op u, een wachten zijn."
Die liedere van Rosa Nepgen ; Vol.2 ; Drie Leopold-liedere
Song Cycle by Rosa Sophia Cornelia Nepgen (1909 - 2000)
1. O, als ik dood zal zijn... [sung text not yet checked]
Language: Dutch (Nederlands)
Text Authorship:
- by Jan Hendrik Leopold (1865 - 1925), no title
See other settings of this text.
Confirmed with J.H. Leopold, Verzameld werk, 2 dln., ed. P.N. van Eyck en Johan B.W. Polak, Brusse, Rotterdam / Van Oorschot, Amsterdam, 1951-1952, p.33
Research team for this page: Emily Ezust [Administrator] , Joost van der Linden [Guest Editor]
2. Schepen liggen er [sung text not yet checked]
Language: Dutch (Nederlands)
Schepen liggen er; waarom zoo... het lieve water leed het zoo. Vele zeilen zijn uitgehangen breede, sleepende. Huizengangen stonden; zacht getreden nu schromelijk, want het was alles luw vervuld; in de heldere streken van den witten hemel geleken wenschen te wezen, mijn zinnen dreven er in, in een zachten trek opgeheven. Droomen bleef over: was het voor dezen al zoo, was dit het eerste wezen?
Text Authorship:
- by Jan Hendrik Leopold (1865 - 1925), no title, appears in Verzen, first published 1897
Go to the general single-text view
Confirmed with J.C. Leopold, Verzameld werk ,2 dln., ed. P.N. van Eyck en Johan B.W. Polak. Rotterdam : Brusse / Amsterdam : Van Oorschot, 1951-1952, p.50
Researcher for this page: Joost van der Linden [Guest Editor]
3. In teere schaduw zilverblauw [sung text not yet checked]
Language: Dutch (Nederlands)
In teere schaduw zilverblauw sloegen witte wieken en een gerucht voer om; er werd een groote zucht gewekt, een wenschen, dat ver weg wou. Gij en ik, o wij gaan wel trouw samen, wij vliegen uit in ééne vlucht en laat het zijn naar het ver gehucht van mijne ziel en gaan wij gauw Dat ligt in de bergen, men vindt het nauw, wijkende in de lentelucht, schuchter de huizen, zonder gerucht in teere schaduw zilverblauw.
Text Authorship:
- by Jan Hendrik Leopold (1865 - 1925), appears in Verzen
See other settings of this text.
Modernized form of text:
In tere schaduw zilverblauw sloegen witte wieken en een gerucht voer om; er werd een grote zucht gewekt, een wensen, dat ver weg wou. Gij en ik, o wij gaan wel trouw samen, wij vliegen uit in éne vlucht en laat het zijn naar het ver gehucht van mijne ziel en gaan wij gauw. Dat ligt in de bergen, men vindt het nauw, wijkende in de lentelucht, schuchter de huizen, zonder gerucht in tere schaduw zilverblauw.
Research team for this page: Emily Ezust [Administrator] , Joost van der Linden [Guest Editor]
Total word count: 192