Molly's Abschied
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT
Lebe wohl, du Mann der Lust und Schmerzen!
Mann der Liebe, meines Lebens Stab!
Gott mit dir, Geliebter! Tief zu Herzen
Halle dir mein Segensruf hinab!
Zum Gedächtnis biet' ich dir, statt Goldes --
Was ist Gold und goldeswerter Tand? --
Biet' ich lieber, was dein Auge Holdes,
Was dein Herz an Molly Liebes fand.
Nimm, du süßer Schmeichler, von den Locken,
Die du oft zerwühltest und verschobst,
Wann du über Flachs an Pallas Rocken,
Über Gold und Seide sie erhobst!
Vom Gesicht, der Mahlstatt deiner Küsse,
Nimm, so lang' ich ferne von dir bin,
Halb zum mindesten im Schattenrisse
Für die Phantasie die Abschrift hin!
Meiner Augen Denkmal sei dies blaue
Kränzchen flehender Vergißmeinnicht,
Oft beträufelt von der Wehmut Taue,
Der hervor durch sie vom Herzen bricht!
Diese Schleife, welche deinem Triebe
Oft des Busens Heiligtum verschloß,
Hegt die Kraft des Hauches meiner Liebe,
Der hinein mit tausend Küssen floß.
Mann der Liebe! Mann der Lust und Schmerzen!
Du, für den ich alles that und litt,
Nimm von allem! Nimm von meinem Herzen --
Doch -- du nimmst ja selbst das Ganze mit!
Available sung texts: (what is this?)
• L. Beethoven
L. Beethoven sets stanzas 1-2, 4, 3, 5
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Researcher for this text: Emily Ezust [
Administrator]
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 28
Word count: 181
Language: Dutch (Nederlands)  after the German (Deutsch)
Nu vaarwel, jij man van lust en smarten!
Man van liefde en mijn levensstaf!
Ga met God, geliefde! Diep in ’t harte
Dale jou mijn zegenbede af!
Ter herinn’ring bied ik je van goud niets
- Wat is goud en opsmuk, goud of bont? –
‘k Bied je liever een voor 't oog vertrouwd iets,
Wat je hart aan Molly aardig vond.
Neem, jij lieve vleier, enk’le lokken,
Die je vaak doorwoelde en verschoof,
Als je boven vlas aan Pallas’ rokken,
Boven goud en zijde hen verkoos!
Mijn gezicht, waarop jouw kussen speelden,
Neem, zolang ik ben bij jou vandaan,
Half daarvan ten minst’ in schaduwbeelden
Voor je fantasie de afdruk aan!
Aan mijn ogen denk je door dit blauwe
Kransje smekende vergeet-me-niet,
Vaak bedruppeld door ’t weemoedig dauwen,
Dat zo vaak door jou mijn hart ontvliedt!
Deze halsdoek, die voor jouw verlangen
Vaak mijn boezems heiligdom afsloot,
Heeft mijn zucht, mijn liefdeskracht gevangen,
Die daarin met duizend kussen vlood.
Man van liefde! Man van lust en lijden!
Jij, voor wie ik alles deed en leed,
Neem van alles! Neem, wees niet bescheiden,
Maar – jij neemt, ja, zelfs mijn hart compleet!