Durch tiefe Nacht ein Brausen zieht,
Und beugt die knospenden Reiser,
Im Winde klingt ein altes Lied,
Das Lied vom deutschen Kaiser.
Mein Sinn ist wild, mein Sinn ist schwer,
Ich kann nicht lassen vom Lauschen;
Es klingt, als zög' in den Wolken ein Heer,
Es klingt wie Adlers Rauschen.
Viel tausend Herzen sind entfacht
Und harren wie das meine,
Auf allen Bergen halten sie Wacht,
Ob rot der Tag erscheine.
Deutschland, die schön geschmückte Braut,
Schon schläft sie leis' und leiser --
Wann weckst du sie mit Trompetenlaut,
Wann führst du sie heim, mein Kaiser!
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Researcher for this text: Emily Ezust [
Administrator]
This text was added to the website: 2008-11-22
Line count: 16
Word count: 101
Een suizen trekt door nachtgebied,
En buigt de bottende rijzen,
De wind, hij draagt een heel oud lied,
Het lied van de Duitse keizer.
Mijn hart is wild, mijn hart is zwaar,
Ik kan 't niet laten te luist'ren;
Ik hoor in de wolken een legerschaar,
Het klinkt als ad'laarsruisen.
Miljoenen harten zijn ontbrand
En wachten als het mijne,
Zij waken op alle bergen in 't land,
Of rood de dag zal verschijnen.
Duitsland, de mooi geklede bruid,
Reeds slaapt zij zacht en wijzer --
Wanneer hoort z' uw trompetgeluid,
Wanneer breng je 'r thuis, mijn keizer!
