Hartje, m’n schatje, wel duizendmaal mijn,
Laat toch geen ander je liever zijn!
Komt er toch eentje nog mooier voorbij,
Hartje, m’n schatje, wel, denk dan aan mij!

Ja, mijn ogen hebben verloren al hun licht,
Mijn jonge hart, dat is voor jou gezwicht,
En eerst was ik blij, maar nu droef gezind:
Niets kan mij boeien dan wat mij net ook zint.

Geen enk’le roos kan zo lieflijk bloeien gaan
Dan als twee liefsten tezamen staan,
Dus zeg ik het vrij en houd het vol, gewis,
Dat trouwe liefde het beste steeds is. 

Men kan in geen enkele kast ze wegdoen;
Beminnen met ere is ieders fatsoen,
En was er de hemel gemaakt van papier,
En iedere ster kon schrijven hier,

En schrijven des nachts tot aan ’t morgenlicht:
Dan werd aan de liefde geen eind toegedicht.
Dus zeg ik het vrij en houd het vol, gewis,
Dat trouwe liefde het beste steeds is!