't Regent, 't regent rechte nêerwaard,
  heel den dag; geen zonne en zie 'k,
noch beneveld noch aan 't spertelen
  door de wolken. 't Jaar is ziek:
't sukkelt, op zijn' laatste voeten
stuipende, en zal sterven moeten:
    eer veel tijd
  zijn 't oud jaar wij weêrom kwijt.

 ... 

't Regent, 't regent lange steerten,
  rechte neêrwaard; zonder staan
houdt het, van den vroegen morgen
  tot den laten avond, aan!
Aller heiligen, aller zielen
biddag heet mij neêr gaan knielen:`
    'Requiem!'
  roept mij kerk- en klokkenstem.

Ruste en vreê zij allen dooden,
  bidde ik; zij dat levende is
mede ontfermigheid geschonken,
  bijstand en vergiffenis,
tot dat, vrij van alle vlagen,
vrij van natte en drooge dagen,
    eeuwig al
  onze ellende staken zal!