O God, Gij weet dat 'k van U houd,
En niet opdat Gij mij behoudt
Of daar Gij wie niet van U houdt
Met eeuwig vuur bestraffen zoudt.

Gij hebt, mijn Jesus, U erbarmd,
Op 't kruishout mij geheel omarmd.
Gij hebt de spijkers en de speer
Verdragen, en bespotting zeer;

Ontelbaar vele pijnen,
Angstzweet en wondenschrijnen,
De dood ook - en dat om mijn schuld
En voor mij, zondig mens -  geduld.

Waarom dus niet U diep bemind,
Mijn Jesus, allerliefste vriend?
Niet opdat 'k geen verdoem'nis vind,
Noch dat mijn ziel de hemel wint
Of hoopt dat z' enige prijs verdient.

Maar zoals Gij mij hebt bemind,
Zo blijf ik nu en straks uw vriend,
Alleen daar Gij mijn Koning zijt
En enkel daar Gij God zelf zijt.