An ihrem Grabe
See original
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG
Vier trübe Monden sind entflohn,
Seit ich getrauert habe;
Der falbe Wermut grünet schon
An meiner Freundin Grabe.
Da horch' ich oft im Mondenglanz
Der Grillen Nachtgesange,
Und lehn' an ihren Totenkranz
Die bleichgehärmte Wange.
Da sitz' ich, armes armes Kind,
Im kalten Abendhauche;
Und manche Sehnsuchtsthräne rinnt
Am falben Wermutsstrauche.
Der Flieder und die Linde wehn
Mir bange Seelenschauer,
Und hohe düstre Schatten gehn
Rings an der Kirchhofmauer.
Die Kirchenfenster regen sich,
Es regen sich die Glocken;
Es glänzt! es glänzt! Ach! seh' ich dich
Mit deinen hellen Locken?
Der Mond ists, so die Wolken teilt,
Ins Kirchenfenster scheinet.
O täusch' mich nicht, o komm' zurück
Zu mir, die einsam weinet.
...
Note: the text above is taken from stanzas 1-3 of the original text.
Composition:
Set to music by Felix Mendelssohn (1809 - 1847), "An ihrem Grabe", stanzas 1-3 [ voice and piano ]
Text Authorship:
See other settings of this text.
Available translations, adaptations or excerpts, and transliterations (if applicable):
- CAT Catalan (Català) (Salvador Pila) , copyright © 2022, (re)printed on this website with kind permission
- DUT Dutch (Nederlands) [singable] (Lau Kanen) , copyright © 2017, (re)printed on this website with kind permission
- ENG English (Sharon Krebs) , "Song of a maiden, upon the death of her playmates", copyright © 2013, (re)printed on this website with kind permission
Research team for this page: Guy Laffaille
[Guest Editor] , Sharon Krebs
[Senior Associate Editor]This text was added to the website: 2010-07-28
Line count: 32
Word count: 148
Language: Dutch (Nederlands)  after the German (Deutsch)
Vier droeve maanden heb 'k getreurd,
Sinds mijn vriendin al dood is;
De grauwe alsem groen reeds kleurt
Op 't graf dat haar tot schoot is.
Daar hoor 'k vaak in de maneglans
Des nachts de krekelzangen,
Vaak leun ik aan haar dodenkrans
Met bleekgehuilde wangen.
Daar zit ik, arme, arme ziel,
De wind verkilt mijn aad'ren;
En meen'ge traan vol hunk'ring viel
Neer op de alsemblaad'ren.
Een bange huiver waait mij aan
Van heesters die hier gluren,
En hoge duist're schimmen gaan
Rond langs de kerkhofmuren.
De kerkeramen trillen nou,
Ook roeren zich de klokken;
Het glanst, het glanst! Ach, zie ik jou
Daar met je lichte lokken ?
De maan komt uit een wolk vandaan
In kerkeramen schitt'ren,
In rode band, in gouden vaan
Van dodenkransen glitt'ren.
...
Note: the text above is taken from stanzas 1-3 of the original text.
Text Authorship:
Based on:
Go to the general single-text view
This text was added to the website: 2017-09-09
Line count: 32
Word count: 174