Tak bespomoshchno grud' kholodela,
No shagi moi byli legki.
Ja na pravuju ruku nadela
Perchatku s levoj ruki.

Pokazalos', chto mnogo stupenej,
A ja znala — ikh tol'ko tri!
Mezhdu klenov shepot osennij
Poprosil: «So mnoju umri! 

Ja obmanut mojej unyloj
Peremenchivoj, zloj sud'boj».
Ja otvetila: «Milyj, milyj —
I ja tozhe. Umru s toboj!»

`Eto pesnja poslednej vstrechi.
Ja vzgljanula na temnyj dom.
Tol'ko v spal'ne goreli svechi
Ravnodushno-zheltym ognjom.