Merknut` zori, biloyu stinoyu 
Smuten den` na obriyi vstaye, 
Sy`vy`j snig zanosy`t` pole boyu, 
Chorny`j voron bily`j trup klyuye.

Vse movchy`t`. Krayina zanimila,
Vid pozhary`shh v'yet`sya  mertvy`j dy`m.
Nad Dniprom rozgnivana mogy`la 
Rozmovlyaye z vitrom snigovy`m.

Xody`t` viter, poslanecz` kry`laty`j,
Na kry`vave zakly`ka vy`no...
Pry`padaye do pry`chilku xaty`,
Sribny`m perstnem stukaye v vikno.

Vechir dovgi prostyagaye kry`la,
Ty`xi tini vy`kraly`sya z xat,
Potok lyagla vorozha sy`la,
Ne pobachy`t` soncya supostat.

Gomonyat` pid Kanevom selyany`,
Ozhy`vaye postat` Kobzarya.
Viye viter z Yasnoyi Polyany`, 
Nad Moskvoyu svitova zorya!