Hektors Abschied
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG FRE
Andromache
Will sich Hektor ewig von mir wenden,
Wo Achill mit den unnahbar'n Händen
Dem Patroklus schrecklich Opfer bringt?
Wer wird künftig deinen Kleinen lehren
Speere werfen und die Götter ehren,
Wenn der finstre Orkus dich verschlingt?
Hektor
Theures Weib gebiete deinen Thränen,
Nach der Feldschlacht ist mein feurig Sehnen,
Diese Arme schützen Pergamus.
Kämpfend für den heil'gen Herd der Götter
Fall ich, und des Vaterlandes Retter
Steig' ich nieder zu dem styg'schen Fluß.
Andromache
Nimmer lausch' ich deiner Waffen Schalle,
Müßig liegt dein Eisen in der Halle,
Priams großer Heldenstamm verdirbt.
Du wirst hingeh'n wo kein Tag mehr scheinet,
Der Cocytus durch die Wüsten weinet,
Deine Liebe in dem Lethe stirbt.
Hektor
All mein Sehnen will ich, all mein Denken,
In des Lethe stillen Strom versenken,
Aber meine Liebe nicht.
Horch! der Wilde tobt schon an den Mauern,
Gürte mir das Schwerdt um, laß das Trauern,
Hektors Liebe stirbt im Lethe nicht.
View text with all available footnotes
Confirmed with Gedichte von Friederich Schiller, Erster Theil, Leipzig, 1800, bey Siegfried Lebrecht Crusius, pages 301-302.
First published in a different version in "Die Räuber", act 2, scene 2 (see below).
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Richard Morris , Peter Rastl
[Guest Editor] This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 28
Word count: 159
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
Andromache:
Wil zich Hector eeuwig van mij wenden,
Nu Achilles, brenger van ellende,
Voor Patroclus vrees'lijk wraak verzint?
Wie zal later aan jouw kind'ren leren
Speer te werpen en de goden t' eren,
Als de duist're Orcus je verslindt?
Hector:
Lieve vrouw, bedwing nu toch je tranen!
Naar het slagveld zal 'k een weg mij banen,
Met mijn arm beschermen Pergamon.
Strijdend voor de heil'ge haard der goden
Val ik; als voor 't vaderland gedode
Held daal ik af naar de Styxse stroom.
Andromache:
Nimmer hoor ik ooit je wapens klinken,
In de hal zag 'k stof op 't ijzer zinken,
Priamus' grote heldenstam valt uit.
Je zult heengaan waar geen zon kan schijnen,
Waar Cocytus huilt door de woestijnen,
Waar jouw liefd' is Lethe's buit.
Hector:
Al mijn wensen wil ik, al mijn denken
Aan de stille stroom der Lethe schenken,
Maar beslist mijn liefde niet.
Hoor! De woeste raast reeds bij de muren.
Gord mij nu het zwaard aan, láát dat treuren!
Hector's liefde doodt de Lethe niet.
