by
Gustav Pfarrius (1800 - 1884)
Die Hütte
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG FRE
Im Wald in grüner Runde,
Wo Wipfel über Wipfel schaut,
Auf stillem Wiesengrunde
Hab' ich die Hütte mir gebaut;
Sie steht, bewahrt vor Stürmen
An graubemooster Felsenwand,
Baumriesen sie umtürmen,
Die schützen sie mit Freundeshand;
Ins Fenster blüht die Rose,
Die Rebe grünt hinauf zum Dach,
Mit heimlichem Gekose
Rauscht nah vorbei der Wiesenbach.
Im Wald zur guten Stunde
Hab' ich die Stätte mir erschaut,
Und auf entlegnem Grunde
Die traute Hütte mir gebaut.
Vom Frühroth angelächelt,
Wie blickt ins Grün sie lebensfrisch!
Vom Abendhauch umfächelt,
Versinkt ins Thal sie träumerisch;
Am Mittag hält von Zweigen
Den Schirm ein Sohn des Walds ihr vor,
Des Nachts umschlingt in Reigen
Sie leis der Wiesen Elfenchor.
Im Wald, in grüner Runde,
Wo Wipfel über Wipfel schaut,
Natur, in deinem Bunde
Hab' ich die Hütte mir gebaut.
Available sung texts: (what is this?)
• R. Schumann View text with all available footnotes
Confirmed with Gustav Pfarrius, Die Waldlieder, Köln: Verlag der M. DuMont-Schonberg'schen Buchhandlung, 1850, pages 14-15
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Ted Perry , Bertram Kottmann , Sharon Krebs
[Senior Associate Editor]This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 28
Word count: 136
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
In 't woud, door groen omgeven,
Waar boomtop over boomtop schouwt,
In een der stille dreven
Heb ik een hut mijzelf gebouwd.
Zij staat, beschut voor stormen,
Bij 'n grauw bemoste rotsenwand,
Boomreuzen hoog, enorme,
Beschermen haar met vriendenhand.
In 't venster bloeien rozen,
De wijnstok groeit naar d' oversteek,
Met keuv'len en met kozen
Ruist dicht voorbij de weidebeek.
In 't bos te goeder ure
Heb ik de plek eerst goed beschouwd,
En ver van alle buren
De knusse hut mijzelf gebouwd.
Heel vroeg al, rood omvademd,
Kijkt zij in 't groen, hoe levendig!
Door avondwind omademd,
Verzinkt in 't dal zij dromerig.
Des middags houdt met lover
Een zoon van 't woud een scherm haar voor.
Des nachts golft zacht getover
Om haar van 't weide-elfenkoor.
In 't woud, door groen omgeven,
Waar boomtop over boomtop schouwt,
Natuur, met jou verweven,
Heb ik een hut mijzelf gebouwd.
