by
Heinrich Heine (1797 - 1856)
Schöne Wiege meiner Leiden
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG FRE ITA
Schöne Wiege meiner Leiden,
schönes Grabmal meiner Ruh',
schöne Stadt, wir müssen scheiden, -
Lebe wohl! ruf' ich dir zu.
Lebe wohl, du heil'ge Schwelle,
wo da wandelt Liebchen traut;
lebe wohl! du heil'ge Stelle,
wo ich sie zuerst geschaut.
Hätt' ich dich doch nie gesehen,
schöne Herzenskönigin!
Nimmer wär' es dann geschehen,
daß ich jetzt so elend bin.
Nie wollt' ich dein Herze rühren,
Liebe hab' ich nie erfleht;
nur ein stilles Leben führen
wollt' ich, wo dein Odem weht.
Doch du drängst mich selbst von hinnen,
bittre Worte spricht dein Mund;
Wahnsinn wühlt in meinen Sinnen,
und mein Herz ist krank und wund.
Und die Glieder matt und träge
schlepp' ich fort am Wanderstab,
bis mein müdes Haupt ich lege
ferne in ein kühles Grab.
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Emily Ezust
[Administrator] , Johann Winkler
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 24
Word count: 132
Mooie kribbe van mijn lijden
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
Mooie kribbe van mijn lijden,
Mooie tombe van mijn trouw,
Mooie stad, wij moeten scheiden:
't Ga je goed, roep ik tot jou.
't Ga je goed, jij heil'ge drempel,
Waar mijn liefje wand'len mag;
't Ga je goed, jij heil'ge tempel,
Waar ik voor het eerst haar zag.
Had ik jou maar nooit gezien,
Mooie hartenkoningin!
Nooit was 't dan zo ver gekomen
Dat ik nu zo'n stakker ben.
Nooit wou ik jouw hart beroeren,
Liefde heb ik nooit gevraagd;
Slechts een stil bestaan volvoeren
Wou ik, waar het jou behaagt.
Maar jij doet mij zelf vertrekken,
Bitt're woorden spreekt je mond;
Mijn gedachten gaan als gekken
En mijn hart is diep gewond.
Mijn vermoeide ledematen
Sleep ik voort met 'n wandelstaf,
Tot ik moe mij neer kan laten
Ver weg, in een koelend graf.
