Ich bin vom Berg der Hirtenknab
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG FRE
Ich bin vom Berg der Hirtenknab,
Seh auf die Schlösser all herab.
Die Sonne strahlt am ersten hier,
Am längsten weilet sie bei mir,
Ich bin der Knab' vom Berge.
Hier ist des Stromes Mutterhaus,
Ich trink' ihn frisch vom Stein heraus,
Er braust am Fels in wildem Lauf,
Ich fang' ihn mit den Armen auf.
Ich bin der Knab' vom Berge.
Der Berg, der ist mein Eigentum,
Da ziehn die Stürme rings herum,
Und heulen sie von Nord und Süd,
So überschallt sie doch mein Lied.
Ich bin der Knab' vom Berge.
Sind Blitz und Donner unter mir,
So steh' ich hoch im Blauen hier;
Ich kenne sie und rufe zu:
Laßt meines Vaters Haus in Ruh!
Ich bin der Knab' vom Berge.
Und wann die Sturmglock' einst erschallt,
Manch Feuer auf den Bergen wallt,
Dann steig' ich nieder, tret' ins Glied
Und schwing' mein Schwert und sing' mein Lied:
Ich bin der Knab' vom Berge.
R. Schumann sets stanzas 1, 3-5
G. Hecht sets stanzas 1-2, 5
C. Faisst sets stanzas 1-2, 4-5
H. Plumhof sets stanzas 1-3, 5
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Note: Hecht inserts one or more "la" syllables at the ends of the following lines: stanza 1 lines 1 and 2; stanza 2 lines 1,2,5; and stanza 5 line 5.
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Sharon Krebs
[Senior Associate Editor], Johann Winkler
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 25
Word count: 168
Het berglied van de herdersjongen
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
Ik ben de herder op de berg,
Zie burchten onder mij als dwerg.
De zon verschijnt het eerste hier,
En schenkt mij ook haar laatst kwartier.
Ik ben de bergenjongen!
Hier heeft de waterstroom zijn bron,
Ik drink het fris, uit stenen spon.
Het bruist de rots af in galop,
Ik vang het met mijn armen op.
Ik ben de bergenjongen!
De berg, die is mijn vast domein,
Waar storm om raast met wild venijn.
En huilt hij woest door dit gebied,
Hem overschalt dan toch mijn lied.
Ik ben de bergenjongen!
Zijn bliksem, donder onder mij,
Ik sta in 't blauw hier hoog en vrij;
Ik ken ze goed en roep dan luid:
Wijk voor mijn vaders huis wel uit!
Ik ben de bergenjongen!
En als de stormklok soms weerklinkt,
Als vuurgloed op de bergen springt,
Dan daal ik af, meld mij subiet
En zwaai mijn zwaard en zing mijn lied:
Ik ben de bergenjongen!
