Bredero-liedjes e.a.

Lammert:
O Jannetje, mijn soete beck!
Ey lieve, blijft wat staen.
Jannetje:
Wat schortje, seght jy ouwe geck?
Ick raetje, laetme gaen.
L: Al ‘t gelt dat ghy hier leggen siet,
Dat is voor u al ree.
J: Wegh kael-kop, ick en soeck u niet,
Dat jy soeckt, soeck ick mee .

Van landen, zanden, gelt en goed
Soo ben ick machtigh rijck.
J: Dat acht ick niet, o suffe bloed!
Ick wacht na mijns gelijck.
L: Het goed is ‘t daermen wel of vaert,
Dus Meysjen, weest gedwee.
J: Ghy zijt mijn al te oudt bejaert;
Dat jy soeckt, soeck ick mee.

L: Och kijntjen geefje mijn een soen,
Ick geefje al dit gelt.
J: Dat sal ick wel een jonger doen,
Al gaf hy niet en spelt.
L: Gelooft, Lief, dat ick u versoeck
Ter eeren en ter Ee,
J: Wegh, wegh, wegh, Hansjen hangebroeck:
Dat jy soeckt, soeck ik mee.

L: Ick sel jou koopen watje lust,
En doen wat jy gebiedt.
J: Ey Lammert Vaertje, houdtje rust,
Want jy en dientme niet;
Waer jy maer twintigh jaren oudt,
Misschien of icket dee,
Maer nou so zydy oudt en koudt;
Dat jy soeckt, soeck ick mee.

Dit is een Lansjen na mijn sin,
Vol vrolijckheyd en vreught,
Die ick niet om sen goed bemin,
Maer om zijn jonge jeught;
U krachten die zijn oudt en af,
Dus laetmen in mijn vree,
En vrijd geen Vryster, maer een graf;
Dat jy soeckt, soeck ick mee.

L: Mijn dochter, laet dees mellick-muyl,
En neemt een deftigh man.
J: Och, nam ick sulcken ouwen uyl,
Wat raed ging my dan an? 
‘k Sou immers by u levend lijf,
(Waer vintmen meerder wee?)
U Maegt zijn, en u Weeuw, jou Wijf;
Dat jy soeckt, soeck ick mee.

Vaert wel dan, ouwe Rochelaer,
Ick blijf by mijns gelijck.
Weet jy niet, salige Beste-vaer,
Dat Wie genoeght is rijck?
L: Ey, staet toch stil, God segen ongs,
Verhoort doch dees mijn bee.
J: Ay Lammert-Vaer, jy soeckt wat jongs;
Dat jy soeckt, soeck ick mee.

Nu dobbert myn Liefje op de ree
Op de woelende springhende baaren
Vande wytluchtighe groote Zee
Dien hy elacy! nu sal bewaren;
Vaart heen, vaart heen, vaart voorde windt
En denckt altoos, waar datje sint,
Op haar die u bemindt.

Och had ick twee ooghen als de Son
Die de gantsche Werelt beschouwen,
Of dat ickje troosje volghen con
Ick souw u steets gheselschap houwen:
Maar of't lichamelijck niet gheschiet
Vermits de eerbaarheyt 'tmijn verbiedt
Mijn Ziel en latet niet.

En al mis ick Dedalus kunst
Die door de Lucht syn Lief con draghen,
Ick sal u gheleyden: met mijn gunst,
Mijn waarste Lief, mijn wel behaghen,
Waar ick ontslaghen vant lodsich vleys
Myn Geest trock met u op de reys ,
Nu doetet mijn ghepeyns.

Waar ick versien met Stentors stem,
Ick souw ghedurich met u spreecken,
Maar laas! mijn keeltjen, te cleen by hem,
Kan door de Wolcken soo niet breecken.
Dan doch al vaardy noch eens soo vart
Ick sal nochtans in druck en smart
U spreecken met mijn hart.

Had ick Medeas Tovercracht,
Ick sou Aeolus in syn Klippen
Bekollen met syn volle macht,
Dat niet een wintje hem sou ontslippen,
Of borster een stoocker uyt syn sack,
Die sou ick in u seylen strack
Gaan stuuren met ghemack.

De winden 'twater en de vloet,
Hipplende Starren en vaste Polen,
Die worden nu mijn hoochste goet,
Mijn Lief, mijn licht, mijn leven bevolen.
O goedertieren Gode vermaart,
O regheerders van Hemel en aart,
Mijn waarde Ceyx bewaart.

Alcyone, u lieve Bruyt die schreyt,
t'Hart wil heur van droefheyt scheuren
Om dattet dus buldert, stormt, en wayt
Doet u Tortelduyfje niet dan treuren.
O Ceyx! o Ceyx! waardighen Man!
Wat hartseer gaat u Vroutjen an,
Die van u niet syn en can.

Nu dobbert mijn Liefje op de ree
Op de woelende springhende baaren
Vande wytluchtighe groote Zee
Die hy Elacy! nu sal bewaaren;
Vaart heen! vaart heene! vaart voorde wint
Maar denckt altoos, waar datje bint,
Om haar die u bemindt.

Snachts rusten meest de dieren,
Oock mensen goet, en quaat,
En mijn Lief goedertieren
Is in een stille staat:
Maer ick moet eensaam swieren,
En cruysen hier de straet.

Ick sie het swerrick drijven
Ick sie de claare Maan,
Ick sie, dat ick moet blijven
Alleen mistroostich staan!
Ach lief, wilt mij gerijven
Met troostelijck vermaan!

[Ach Lely hoogh verheven,
Verheven in mijn sin,
Mijn hoope van mijn leven,
Ghewenschte schoon Vriendin,
Wilt my, u jonstich, gheven
Een lieve weder min.
 
Met hoop en vrees bevanghen,
Met een ghestaeghe stryt
Van sorghen en verlangen,
Verwacht ick nu ter tijdt
Van u, myn troost, t'ontfangen
t'Woort daar men lang om vrijt.
 
Myn vruchteloos verwachten
Myn commer niet en blust,
Sult ghy my heel verachten,
Och voester van myn lust?
Maer siet, ick onbedachte
Claagh nu sy leyt en rust.]1

Och slaapt ghij mijn behagen,
Dewijl ick doe mijn clacht?
Wat baet mij dan mijn claagen,
Nu ghij den dooven slacht:
Ick salt gheduldich draagen,
Ick wensch u goede nacht.

Adieu Prinsesge jeugelijck
Mijn Vrou van mij gemoet:
Adieu en droomt gheneughelijck
En slaapt gerust en soet:
Ach t'is mij soo onmeuchelijck
Te rusten als ghij doet.

Een meisje dat van Scheveningen kwam, sangejo
Een meisje dat van Scheveningen kwam, sangejo
Die was voortaan met haar visjes belaân
Met de rikken en de klikken en de loto
Singe sange joto
Mie verkoopt de kandelaar
Sing sangejo

Zij riep gewis: Wie koopt er mijne vis? sangejo
Zij riep gewis: Wie koopt er mijne vis? sangejo
‘k Heb schol en rog die alle levend is
Met de rikken en de klikken en de loto
Singe sange joto
Mie verkoopt de kandelaar
Sin sangejo

Een rijke heer die uit zijn venster lag, sangejo
Een rijke heer die uit zijn venster lag, sangejo
Die knikte ’t meisje den goeden dag
Met de rikken en de klikken en de loto
Singe sange joto
Mie verkoopt de kandelaar
Sin sangejo

Zo wierd zij rijk na heelen korten tijd, sangejo
Zo wierd zij rijk na heelen korten tijd, sangejo
Zoodat zij nu in een koetsken rijdt!
Met de rikken en de klikken en de loto
Singe sange joto
Mie verkoopt de kandelaar
Sin sangejo