by
Nikolaus Lenau (1802 - 1850)
Liebliche Blume
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG FRE
I
Liebliche Blume,
bist du so früh schon
wiedergekommen?
Sei mir gegrüsset,
Primula veris!
Leiser denn alle
Blumen der Wiese
hast du geschlummert,
liebliche Blume,
Primula veris!
Dir nur vernehmbar
lockte das erste
Sanfte Geflüster
weckenden Frühlings,
Primula veris!
Mir auch im Herzen
blühte vor Zeiten,
schöner denn alle
Blumen der Liebe,
Primula veris!
II
Liebliche Blume,
Primula veris!
Holde, dich nenn ich
Blume des Glaubens.
Gläubig dem ersten
Winke des Himmels
Eilst du entgegen,
Öffnest die Brust ihm.
Frühling ist kommen.
Mögen ihn Fröste,
Trübende Nebel
Wieder verhüllen;
Blume, du glaubst es,
Daß der ersehnte
Göttliche Frühling
Endlich gekommen,
Öffnest die Brust ihm;
Aber es dringen
Lauernde Fröste
Tödlich ins Herz dir.
Mag es verwelken!
Ging doch der Blume
Gläubige Seele
Nimmer verloren.
A. Ritter sets stanzas 1-4 in (at least) one setting - see below for more information
F. Mendelssohn sets stanzas 1-2
A. Kleffel sets stanzas 1-4
G. Schreck sets stanzas 1-4 in (at least) one setting - see below for more information
G. Schreck sets stanzas 5-10 in (at least) one setting - see below for more information
A. Ritter sets stanzas 5-10 in (at least) one setting - see below for more information
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Emily Ezust
[Administrator] , Johann Winkler
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 46
Word count: 130
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
I
Liefelijk bloempje,
Ben je zo vroeg al
Terug weer gekomen?
Hartelijk welkom,
Primula veris!
Zachter dan alle
Bloemen der weide
heb je gesluimerd,
liefelijk bloempje,
Primula veris!
Voor jou slechts hoorbaar
Was van de lente,
Die net ontwaakte,
't zachte gefluister,
Primula veris!
Jij, in mijn hart ook
Bloeide voor jaren
Mooier dan alle
Bloemen der liefde,
Primula veris!
II
Liefelijk bloempje,
Primula veris!
Schatje, jou noem ik
Bloem van vertrouwen.
Vangend de eerste
Wenk van de hemel
Ga je al bloeien,
Opent je hart al.
't Is nu weer lente.
Willen haar nachtvorst,
Duist'rende nevels
Toch weer verhullen;
Bloem, jij vertrouwt het,
Dat de verhoopte
Godd'lijke lente
Eindelijk daar is.
Opent je hart al;
Echter, dan dringt weer
Loerende nachtvorst
Dood'lijk je hart in.
Laat hij verdwijnen!
Nimmer verloren
Ging, door vertrouwen,
't Hart van dit bloempje.
