Met lust ging ik uit rijden,
Te paard door 't groene woud,
Daarin, daar hoord' ik zingen
Drie vogels welgebouwd,
En als het niet drie vogels zijn,
Dan zijn 't drie juffers fijn.
Zal ik de een niet krijgen,
Dan zal 't mijn einde zijn.

De avondstralen breiden
Hun goudglans over 't woud,
Hun heerschappij bestrijden
De vogels onverflauwd.
Ik sta doodstil en luister,
Wacht op de donk're nacht,
De stille avondluister
Heeft hen tot rust gebracht.

Mijn hoorn verbreekt het zwijgen,
Het firmament wordt klaar,
Ik ga van 't ros afstijgen
En tel de vogelschaar.
De een is donk're Anne,
De and're Barbelijn,
De derde heeft geen naam nog,
Die moet mijn liefje zijn.

 ...