by Paul Fleming (1609 - 1640)
Translation © by Lau Kanen

An die Stolze
Language: German (Deutsch) 
Available translation(s): DUT ENG FRE
Und gleichwohl kann ich anders nicht,
Ich muß ihr günstig sein,
Obgleich der Augen stolzes Licht
Mir mißgönnt seinen Schein.
Ich will, ich soll, ich soll, ich muß dich lieben,
Dadurch wir beid' uns nur betrüben,
Weil mein Wunsch doch nicht gilt
Und du nicht hören wilt.

Wie manchen Tag, wie manche Nacht,
Wie manche liebe Zeit
Hab' ich mit Klagen durchgebracht,
Und du verlachst mein Leid!
Du weißt, du hörst, du hörst, du siehst die Schmerzen,
Und nimmst der' keinen doch zu Herzen,
So daß ich zweifle fast,
Ob du ein Herze hast.

Bist du denn harter Stein und Stahl
Die man doch zwingen kann?
Feld, Wiesen, Wälder, Berg und Tal
Seh'n meine Wehmut an.
Die Vögel seufzen, was ich klage.
Der hohle Busch ruft, was ich sage.
Du nur, du Stolze du,
Hältst Ohr und Augen zu.

Ach denke, denke, was du tust.
Ich kann nicht anders sein.
Ich hab' an meinem Leiden Lust,
Du hassest meine Pein.
Kann ich denn keine Huld erlangen,
So laß' mich die Gunst nur empfangen
Und wolle doch mit mir,
Daß ich stracks sterbe hier.

J. Brahms sets stanzas 1-2

Authorship

Musical settings (art songs, Lieder, mélodies, (etc.), choral pieces, and other vocal works set to this text), listed by composer (not necessarily exhaustive)

Available translations, adaptations, and transliterations (if applicable):

  • ENG English (Emily Ezust) , title 1: "To the proud woman", copyright ©
  • DUT Dutch (Nederlands) [singable] (Lau Kanen) , title 1: "Aan de trotse", copyright © 2014, (re)printed on this website with kind permission
  • FRE French (Français) (Guy Laffaille) , title 1: "À la fière", copyright © 2013, (re)printed on this website with kind permission


Researcher for this text: Emily Ezust [Administrator]

Text added to the website between May 1995 and September 2003.
Last modified: 2014-06-16 10:01:28
Line count: 32
Word count: 183

Aan de trotse
Language: Dutch (Nederlands)  after the German (Deutsch) 
En nochtans kan ik anders niet:
Ik moet je vriend wel zijn,
Ofschoon jouw oog mij amper ziet,
Trots mij misgunt zijn schijn.
Ik wil, ik zal, ik moet jou wel beminnen
Waardoor wij bei verdriet slechts winnen,
Daar mijn wens toch niet telt
En jou mijn stem slechts kwelt.
 
Hoe meen’ge dag, hoe meen’ge nacht,
Ja, uren bij de vleet
Heb ik met klagen doorgebracht,
En jij lacht om mijn leed!
Je weet, je hoort, je hoort en ziet mijn pijnen;
En laat niet één daarvan verdwijnen.
Zodat ‘k mij afvraag dit:
Of jij een hart bezit.
 
Ben jij dan hard als steen en staal,
Waarop men slechts kan slaan?
Veld, weiden, bossen, berg en dal,
Zij zien mijn treurnis aan.
De vogels zuchten op mijn klagen,
Het lege bos herhaalt mijn vragen.
Maar jij, hoogmoedig wicht,
Houdt oor en ogen dicht.
 
Ach, denk toch, denk toch wat je doet.
Ik kan niet anders zijn.
Verdriet geeft troost aan mijn gemoed,
Maar jij veracht mijn pijn.
Mag ik dan geen respect verlangen,
Laat mij dan een gunst slechts ontvangen
En accepteer alleen,
Dat ik hier sterf meteen.

Authorship

  • Singable translation from German (Deutsch) to Dutch (Nederlands) copyright © 2014 by Lau Kanen, (re)printed on this website with kind permission. To reprint and distribute this author's work for concert programs, CD booklets, etc., you may ask the copyright-holder(s) directly or ask us; we are authorized to grant permission on their behalf. Please provide the translator's name when contacting us.
    Contact: 

Based on

 

Text added to the website: 2014-11-11 00:00:00
Last modified: 2014-11-11 10:44:11
Line count: 32
Word count: 188