by
Anton Alexander, Graf von Auersperg (1806 - 1876), as Anastasius Grün
Großvater und Großmutter,
Die saßen im Gartenhag,
Es lächelte still ihr Antlitz,
Wie sonn'ger Wintertag.
Die Arme verschlungen, ruhten
Ich und der Geliebte dabei,
Uns blühten und klangen die Herzen
Wie Blumenhaine im Mai.
Ein Bächlein rauschte vorüber
Mit plätscherndem Wanderlied;
Stumm zog das Gewölk am Himmel,
Bis unseren Blicken es schied.
Es raschelte von den Bäumen
Das Laub, verwelkt und zerstreut,
Und schweigend an uns vorüber
Zog leisen Schrittes die Zeit.
Stumm blickte auf's junge Pärchen
Das alte stille Paar;
Des Lebens Doppelspiegel
Stand vor uns licht und wahr:
Sie sahn uns an und dachten
Der schönen Vergangenheit;
Wir sahn sie an und dachten
Von ferner, künftger Zeit.
Available sung texts: (what is this?)
• R. Schumann View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Researcher for this page: Sharon Krebs
[Senior Associate Editor]This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 24
Word count: 112
Grootvader en grootmoeder,
Die zaten in 't tuinprieel,
Een glimlach beroerde hun lippen,
Als winters zongestreel.
De armen verstrengeld rustten
Ik en mijn beminde daarbij;
Ons hart was vol kleur en vol klanken
Als bloemenbossen in mei.
Een beekje ruiste daar langs ons,
Een kabbelend zwerverslied;
Wij zagen de wolken zwijgend
Verglijden naar 't verre verschiet.
Daar ritselde van de bomen
Het loof, verwelkt en verspreid,
En zwijgend ons ook passeerde
Met zachte schreden de tijd.
Stom keek naar het jonge paartje
Het stille oude paar;
Des levens dubb'le spiegel
Stond vóór ons, licht en waar;
Zij zagen óns aan en dachten
Aan vroeg're genoeglijkheid;
Wij zagen hén aan en dachten
Aan 'n verre, naad'rende tijd.
