Rose, Meer und Sonne
Sind ein Bild der Liebsten mein,
Die mit ihrer Wonne
Faßt mein ganzes Leben ein.
Aller Glanz, ergossen,
Aller Tau der Frühlingsflur
Liegt vereint beschlossen
In dem Kelch der Rose nur.
Alle Farben ringen,
Alle Düft' im Lenzgefild',
Um hervorzubringen
Im Verein der Rose Bild.
Rose, Meer und Sonne
Sind ein Bild der Liebsten mein,
Die mit ihrer Wonne
Faßt mein ganzes Leben ein.
Alle Ströme haben
Ihren Lauf auf Erden bloß,
Um sich zu begraben
Sehnend in des Meeres Schoß.
Alle Quellen fließen
In den unerschöpften Grund,
Einen Kreis zu schließen
Um der Erde blüh'ndes Rund.
Rose, Meer und Sonne
Sind ein Bild der Liebsten mein,
Die mit ihrer Wonne
Faßt mein ganzes Leben ein.
Alle Stern' in Lüften
Sind ein Liebesblick der Nacht,
In des Morgens Düften
Sterbend, wann der Tag erwacht.
Alle Weltenflammen,
Der zerstreute Himmelsglanz,
Fließen hell zusammen
In der Sonne Strahlenkranz.
Rose, Meer und Sonne
Sind ein Bild der Liebsten mein,
Die mit ihrer Wonne
Faßt mein ganzes Leben ein.
Available sung texts: (what is this?)
• R. Schumann
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Researcher for this text: Emily Ezust [
Administrator]
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 40
Word count: 170
Rozen, zee en zonlicht
Zijn een beeld van mijn vriendin,
Die met al haar charme
Neemt mijn hele leven in.
Alle glans der aarde,
Alle dauw der lentebeemd
Ligt doodstil te dromen,
In de rozenknop vereend.
Alle kleuren samen,
Alle geur die de lente teelt,
Trachten voort te brengen
Met elkaar het rozenbeeld.
Rozen, zee en zonlicht
Zijn een beeld van mijn vriendin,
Die met al haar charme
Neemt mijn hele leven in.
Alle stromen volgen
Over d' aarde hun tracé
Om zich te begraven,
Hunk'rend, in de schoot der zee.
Alle bronnen vloeien
Naar de peilloos diepe grond,
Om een kring te sluiten
Rond de aarde, bloeiend, bont.
Rozen, zee en zonlicht
Zijn een beeld van mijn vriendin,
Die met al haar charme
Neemt mijn hele leven in.
Heel de sterrenhemel:
't Is de nacht die van liefde blaakt,
Maar in morgengeuren
Sterft weer, als de dag ontwaakt.
Alle vuur ter wereld,
De verstrooide hemelglans,
Vloeit verblindend samen
In de zon, haar stralenkrans.
Rozen, zee en zonlicht
Zijn een beeld van mijn vriendin,
Die met al haar charme
Neemt mijn hele leven in.