Es zogen zwei rüst'ge Gesellen
Zum erstenmal von Haus,
So jubelnd recht in die hellen,
Klingenden, singenden Wellen
Des vollen Frühlings hinaus.
Die strebten nach hohen Dingen,
Die wollten, trotz Lust und Schmerz,
Was Recht's in der Welt vollbringen,
Und wem sie vorübergingen,
Dem lachten Sinnen und Herz. --
Der Erste, der fand ein Liebchen,
Die Schwieger kauft' Hof und Haus;
Der wiegte gar bald ein Bübchen,
Und sah aus heimlichen Stübchen
Behaglich in's Feld hinaus.
Dem Zweiten sangen und logen
Die tausend Stimmen im Grund,
Verlockend' Sirenen, und zogen
Ihn in der buhlenden Wogen
Farbig klingenden Schlund.
Und wie er auftaucht vom Schlunde
Da war er müde und alt,
Sein Schifflein das lag im Grunde,
So still war's rings in die Runde
Und über die Wasser weht's kalt.
Es singen und klingen die Wellen
Des Frühlings wohl über mir;
Und seh' ich so kecke Gesellen,
Die Tränen im Auge mir schwellen -
Ach, Gott, führ' uns liebreich zu Dir!
Available sung texts: (what is this?)
• R. Schumann About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Researcher for this text: Emily Ezust [
Administrator]
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 30
Word count: 165
Eens togen twee dapp're gezellen
Voor de eerste keer van huis,
Al juichend recht in de klare,
In de springende, zingende baren
Van 't volle voorjaar op reis.
Zij streefden naar hoge dingen,
Zij wilden, 'tzij zacht of hard,
Iets goeds in de wereld volbrengen,
En wie zij voorbij maar gingen,
Werd blij van geest en van hart.
De eerste, die vond een liefje;
Zijn schoonma hielp hem met haar geld,
Hij wiegde weldra een zoontje
En keek uit een nederig woontje
Genoeglijk in 't open veld.
De tweede man werd bedrogen
Door duizend stemmen in zee,
Hem lokten sirenen, zij riepen
Hem in het zuigende diepe,
In de diepe stroom ging hij mee.
En toen hij opdook van onder,
Was hij vermoeid en al oud,
Zijn scheepje, dat lag diep bedolven,
Doodstil was 't wijd op de golven
En over het water woei 't koud.
'k Voel springen en zingen de golven
Van 't voorjaar rondom mij nu;
En zie 'k van die dapp're gezellen,
In d' ogen mij tranen dan wellen --
Voer, God, ons genadig tot U!
