Durch schwankende Wipfel
Schießt güldener Strahl,
Tief unter den Gipfeln
Das neblige Tal.
Fern hallt es am Schlosse,
Das Waldhorn ruft,
Es wiehern die Rosse
In die Luft, in die Luft!
Bald Länder und Seen
Durch Wolkenzug
Tief schimmernd zu sehen
In schwindelndem Flug,
Bald Dunkel wieder
Hüllt Reiter und Roß,
O Lieb', o Liebe
So laß mich los! -
Immer weiter und weiter
Die Klänge ziehn,
Durch Wälder und Heiden
Wohin, ach wohin?
Erquickliche Frische,
Süß-schaurige Lust!
Hoch flattern die Büsche,
Frei schlägt die Brust.
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Alberto Pedrotti , Johann Winkler
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 24
Word count: 93
Door wuivende kruinen
Een lichtaanval,
Diep onder de toppen
Ligt neev’lig het dal.
Bij ’t slot klinkt een echo,
De waldhoorn tuit,
De paarden, zij hinn’ken.
Een geluid, een geluid!
Nu akkers en meren,
Door wolkenlucht,
Diep schitt’rend zichtbaar
In duiz’lende vlucht.
Dan komt weer ‘t donker,
Hult ruiter en ros,
O liefde, liefde,
O maak mij los!
Al maar verder en verder
Gaan klanken daar,
Door wouden en heiden,
Naar waar, ach, naar waar?
Verkwikkende koelte,
Zoet-griez’lig genot!
Hoog waaien de bossen,
’t Hart voelt zich god.
