Tvoya shorstka kora, tvoye gillya kolyuche, 
ty` vsya pokruchena, akaciya moya!
Ta ridna ty` meni, j tvij bily`j czvit paxuchy`j 
na aromat troyand ne prominyayu ya.

De b ya ne buv, zavzhdy` v uyavi lito, 
solodky`j dux tvij, vechir, solov’yi...
De b ya ne buv, tvoyi pry`vitni vity` 
xy`tayut`sya j shumlyat` pro davni dni moyi.

Kudy` ne jdu, yaki ne bachu dali, 
tvij ty`xy`j shum vsim sercem chuyu ya, 
donecz`ke derevo proshhannya i pechali, 
akaciya moya, akaciya moya!