Ja ne znaju bol'še pesen, znaju pesenku odnu,
JA spoju eë mladencu, otchodjaščemu ko snu.

Angel sjadet k izgolovn'ju, ulvbajas' šalunu,
Skazki tichie rasskažet otchodjaščemu ko snu.
On pro zvëzdočki rasskažet, on rasskažet pro lunu,
Pro cvety v raju nebesnom, pro nebesnuju vesnu.
Promolčit pro tech, kto plačet, kto tomitsja v polonu,
Kto zakovan, zagarovan, kto vljubilsja v tišinu.
Kto tomitsja ne ložitsja, dolgo smotrit na lunu,
Ticho sidja u okoška, dolgo smotrit v vyšinu. –
Tot poniknet, i ne kriknet, i ne piknet,
I poniknet v glubinu,
I na rečke s legkim pleskom krug za krugom
Probežit volna v volnu.

JA ne znaju bol'še pesen, znaju pesenku odnu,
JA spoju eë mladencu, otchodjaščemu ko snu.