by
Emanuel Geibel (1815 - 1884)
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG FRE ITA
Es ist so süß, zu scherzen
Mit Liedern und mit Herzen
Und mit dem ernsten Streit.
Erglänzt des Mondes Schimmer,
Da treibt's mich fort vom Zimmer
Durch Platz und Gassen weit;
Da bin zur Lieb' ich immer
Wie zum Gefecht bereit.
Die Schönen von Sevilla
Mit Fächer und Mantilla
Blicken den Strom entlang;
Sie lauschen mit Gefallen,
Wenn meine Lieder schallen
Zum Mandolinenklang,
Und dunkle Rosen fallen
Mir vom Balkon zum Dank.
Ich trage, wenn ich singe,
Die Zither und die Klinge
Von toledan'schem Stahl.
Ich sing' an manchem Gitter
Und höhne manchen Ritter
Mit keckem Lied zumal,
Der Dame gilt die Zither,
Die Klinge dem Rival.
Auf denn zum Abenteuer!
Schon losch der Sonne Feuer
Jenseits der Berge aus;
Der Mondnacht Dämmerstunden,
Sie bringen Liebeskunden,
Sie bringen blut'gen Strauß;
Und Blumen oder Wunden
Trag' morgen ich nach Haus.
Composition:
Text Authorship:
See other settings of this text.
Available translations, adaptations or excerpts, and transliterations (if applicable):
- CAT Catalan (Català) (Salvador Pila) , "El "hidalgo"", copyright © 2020, (re)printed on this website with kind permission
- DUT Dutch (Nederlands) [singable] (Lau Kanen) , "De hidalgo", copyright © 2012, (re)printed on this website with kind permission
- ENG English (Emily Ezust) , "The Hidalgo", copyright ©
- FRE French (Français) (Pierre Mathé) , copyright © 2009, (re)printed on this website with kind permission
- ITA Italian (Italiano) (Amelia Maria Imbarrato) , "L'hidalgo", copyright © 2006, (re)printed on this website with kind permission
Research team for this page: Emily Ezust
[Administrator] , Bertram Kottmann , Sharon Krebs
[Senior Associate Editor], Johann Winkler
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 32
Word count: 145
Language: Dutch (Nederlands)  after the German (Deutsch)
Niets kan mij meer betoov'ren
Dan harten te veroov'ren
En aan te gaan de strijd.
Heeft zich de maan verheven,
Dan word 'k van huis gedreven
Naar plein en straten wijd;
Dan ben 'k tot liefde geven
En tot gevecht bereid.
De schonen van Sevilla
Met waaiers en mantilla
Kijken van hun hoge bank;
Zij luist'ren met behagen,
Wanneer mijn lied'ren vlagen
Bij mandolineklank,
En donk're rozen dalen
Mij van 't balkon ten dank.
Ik draag op al mijn wegen
Een citer en een degen
Van Toledaans hard staal.
Ik zing bij heel wat ramen
En spot met riddernamen
In een pikant verhaal.
Mijn citer speel 'k voor dames,
Mijn kling geldt de rivaal.
Op dus naar avonturen,
Reeds dooft de zon haar vuren
Achter de bergen uit.
In lichte maannachtstonden
Wordt liefdesroes gevonden
Of klinkt er vechtgedruis;
En bloemen dan wel wonden
Neem 'k morgen mee naar huis.
Text Authorship:
Based on:
Go to the general single-text view
This text was added to the website: 2012-08-01
Line count: 32
Word count: 149