by
Heinrich Laube (1806 - 1884)
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT DUT ENG FRE
O frischer Morgen, frischer Mut,
Wie will ich euer gedenken!
Wer weiß, wird mir ein solches Gut
Der Himmel nochmals schenken:
Daheim die Meinen treu und lieb,
In mir der rege Lebenstrieb,
Und über mir die Sterne.
Der Morgen löscht die Sterne aus,
Er wirft mit Wind die Bäume;
Ich tret' aus dunklem Jägerhaus,
Verprustend die kurzen Träume.
Es saugt der Mund die frische Luft,
Die Brust schlingt herben Waldesduft,
Es hofft das Herz, was weiß ich!
...
Und klarer, freier wird der Drang,
Je mehr der Tag sich lichtet,
Der Vogel auch versucht Gesang,
'S ist Alles so wohl gerichtet.
Herr Gott, in Deinem großen Haus,
Wie schwer mag's sein, wie leicht sieht's aus,
Hab' Dank für Jagd und Atmen!
Note: the text above is taken from stanzas 1-2,4 of the original text.
Composition:
Text Authorship:
Go to the general single-text view
Available translations, adaptations or excerpts, and transliterations (if applicable):
- CAT Catalan (Català) (Salvador Pila) , "Matí de cacera", copyright © 2020, (re)printed on this website with kind permission
- DUT Dutch (Nederlands) [singable] (Lau Kanen) , "Jagen in de morgen", copyright © 2013, (re)printed on this website with kind permission
- ENG English (Sharon Krebs) , "A Hunting Morning", copyright © 2009, (re)printed on this website with kind permission
- FRE French (Français) (Guy Laffaille) , "Matin de chasse", copyright © 2014, (re)printed on this website with kind permission
Researcher for this page: Sharon Krebs
[Senior Associate Editor]This text was added to the website: 2009-10-05
Line count: 28
Word count: 165
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
O frisse morgen, frisse moed,
Hoe zal 'k aan jullie terugdenken!
Wie weet, zal mij een derg'lijk goed
De hemel nogmaals schenken:
Ginds thuis de mijnen trouw en lief,
In mij de levensdrift, zo vief,
En boven mij de sterren.
De morgen komt traag uit zijn kluis
,
Hij schudt met wind de bomen;
Ik treed uit 't donk're jagershuis,
Wegblazend de korte dromen.
Ik zuig mij vol met frisse lucht
En scherpe geur die 't bos uitzucht,
Mijn hart, het hoopt, wat weet 'k niet!
...
En klaarder, vrijer wordt de drang,
Hoe meer de dag gaat gloren,
De wintervogel
zet in zijn zang,
't Is alles zo naar behoren.
Heer God, die 't huis hebt ingericht,
Hoe zwaar 't mag zijn, het lijkt zo licht,
Heb dank voor jacht en adem!
Note: the text above is taken from stanzas 1-2,4 of the original text.
Text Authorship:
Based on:
Go to the general single-text view
This text was added to the website: 2013-10-26
Line count: 28
Word count: 179
