Zu Augsburg steht ein hohes Haus
Language: German (Deutsch)
Our translations: CAT CAT DUT ENG ENG FRE ITA
Zu Augsburg steht ein hohes Haus,
Nah bei dem alten Dom,
Da tritt an hellem Morgen aus
Ein Mägdelein gar fromm;
Gesang erschallt,
Zum Dome wallt
Die liebe Gestalt.
Dort vor Mariä heilig' Bild
Sie betend niederkniet,
Der Himmel hat ihr Herz erfüllt,
Und alle Weltlust flieht:
"O Jungfrau rein!
Laß mich allein
Dein eigen seyn!"
Alsbald der Glocke dumpfer Klang
Die Betenden erweckt,
Das Mägdlein wallt die Hall' entlang,
Es weiß nicht, was es trägt;
Auf dem Haupte ganz
Von Himmelsglanz
Einen Liljenkranz.
Mit Staunen sehen all' die Leut'
Dieß Kränzlein licht im Haar,
Das Mägdlein aber wallt nicht weit,
Tritt vor den Hochaltar:
"Zur Nonne weiht
"Mich arme Maid!
"Stirb, Lieb' und Freud'!"
Gott, gib, daß dieses Mägdelein
Ihr Kränzlein friedlich trag',
Es ist die Allerliebste mein,
Bleibt's bis zum jüngsten Tag.
Sie weiß es nicht,
Mein Herz zerbricht,
Stirb, Lieb' und Licht!
About the headline (FAQ)
View text with all available footnotes
Confirmed with Die lyrischen Gedichte von Justinus Kerner, Fünfte verbesserte Auflage, Stuttgart und Tübingen: J.G. Cotta'scher Verlag, 1854, pages 91-92.
Text Authorship:
Go to the general view
Research team for this page: Emily Ezust
[Administrator] , Sharon Krebs
[Senior Associate Editor], Melanie Trumbull
This text was added to the website between May 1995 and September 2003.
Line count: 35
Word count: 154
Language: Dutch (Nederlands) after the German (Deutsch)
Te Augsburg staat een deftig huis,
Dichtbij de oude dom.
Daaruit komt, als de zon verrijst,
Een meisje vroom en jong;
Gezang weerklinkt,
Ter kerke dringt
De lieve gezwind.
Daar voor Maria's heil'genbeeld
Knielt biddend zij terneer,
De hemel heeft haar hart vervuld,
Zij kent geen aardse heer:
"O Vrouwe rein,
Laat als begijn
Mij de uwe zijn!"
Weldra roept 't donk're klokkenkoor
De mensen naar 't gebed.
Het meisje gaat de domkerk door
Iets is haar opgezet:
Om 't hoofdje danst
Vol hemelglans
Een leliënkrans.
Verbijsterd ziet daar iedereen
De lichtkrans in haar haar,
Het meisje echter schrijdt sereen,
Treedt voor het hoogaltaar:
"Tot non wijd mij,
Mij past een pij,
Sterf, liefde, jij!"
God, geef dat dit lief meisje
In vrede leven mag,
Zij is mijn dierbaarste hartsvriendin,
Blijft 't tot de jongste dag.
Laat mij de druk,
Mijn hart breekt stuk,
Sterf, liefdesgeluk!
